Ouderverstoting: geen foto's van mijn vader

ouderverstoting,boek,ervaringen,foto,foto's,vader,borderlinemoeder,oma,kind,scheiding,familieverstoting,jeugd,narcistisch misbruik,jasmijn couwenberg,boek,de narcistische wereld ontvlucht

Foto's van mijn vader waren er niet: op volwassen leeftijd wist ik niet eens meer hoe hij eruit zag. Het was een van de manieren waarop mijn borderlinemoeder probeerde mijn vader uit mijn geheugen te wissen, na de scheiding op mijn 6e jaar.

 

 

Geen foto's van mijn vader

Foto's van mijn vader bleven uiteraard niet bewaard. Daar gaf mijn borderlinemoeder nu tegenstrijdige verklaringen voor: 'Ik weet het niet' en 'Ik heb ze verscheurd'. Ooit zag ik bij mijn oma thuis een doormidden gescheurde foto voorbijkomen waar alleen mijn moeder nog op stond in haar bruidsjurk.

 

Maar het was niet enkel de foto van haar ex die ze verscheurde, het was de foto van mijn vader. Dat zij die foto's niet meer wilde zien, moet zij weten, maar ze behoorden aan mij toe. Mijn vader stond erop afgebeeld. Ze gooide letterlijk mijn afkomst in de prullenbak.

 

Uiteindelijk verdween zijn gezicht van mijn netvlies, wat precies haar bedoeling geweest moet zijn. Op volwassen leeftijd had ik geen idee meer hoe mijn vader eruit zag.

 

 

Een halve stamboom

Wat mijn borderlinemoeder met mijn babyfotoalbum deed, is te gek voor woorden. In dat album stond geen enkele verwijzing naar mijn vader en verdere familie...

 

Er stond een illustratie in van een boompje met cirkels, bedoeld om de stamboom van de baby in te vullen. Onderaan in het midden stond mijn naam, met links en rechts aftakkingen naar boven toe, naar de ouders en overige familieleden. Aan de ene kant waren de cirkels ingevuld met haar naam en daarboven de naam van mijn oma. De cirkels aan de andere kant waren leeg. Op de foto's die in het album waren geplakt, waren ik, mijn moeder en mijn oma te zien. Verder niemand.

 

Dit heb ik altijd zó vreemd gevonden! Ik herinner me het album nog heel goed, omdat ze het door de jaren heen heel vaak samen met mij doorbladerde. Ik zie het zo weer voor me, van begin- tot eindpagina. Heeft ze al meteen vanaf het begin mijn vader er niet in vermeld? Of heeft ze later gewoon een nieuw fotoalbum gereproduceerd waarin hij niet meer voor kwam? Hoe komt zoiets in iemands hoofd op?

 

 

Ook weinig foto's van mezelf als kind

Toen ik op mijn 19e uit huis ging, wilde ze mij het album nog meegeven. Ik was boos dat mijn vader er niet in stond en weigerde het. Wat ik niet hardop durfde te zeggen, ik zei maar dat ik het niet hoefde.

 

Overigens liggen alle foto's uit mijn jeugd nog bij haar thuis. Ik heb zelf alleen enkele foto's van toen ik nog klein was welke mijn vader bewaard had, een pasfoto en twee klassenfoto's van de middelbare school en enkele foto's van mijn oma uit haar nalatenschap. 

 

 

'Mijn vader heeft nooit bestaan...'

Tot zover een passage uit het hoofdstuk 'Mijn vader heeft nooit bestaan...' uit mijn boek 'Ouderverstoting - Deel I: Ervaringen van een kind'. Hierin lees je over mijn ervaringen met ouderverstoting & familieverstoting, van begin tot eind: ziet het er concreet uit, beleeft een kind het, dít zijn de gevolgen ervan. Hiermee hoop ik andere volwassen kinderen in dezelfde situatie te steunen, en deze vorm van mishandeling herkenbaarder en zichtbaarder te maken.

 


Wat zijn jouw ervaringen met ouderverstoting? Voel je vrij om hieronder jouw ervaringen te delen. Delen = helen: fijn voor jezelf & fijn voor elkaar!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0

Blijf op de hoogte via de nieuwsbrief & Facebook & Pinterest!

'DE NARCISTISCHE WERELD ONTVLUCHT' | Herken, doorgrond en ontvlucht narcistisch misbruik