Het psychische geweld in de zaak Holleeder

boek,judas,astrid holleeder,willem holleeder,holleeder,zus,sonja,cadeaus,psychische geweld,uitspraken,geweld,angst,narcistisch misbruik,jasmijn couwenberg,boek,de narcistische wereld ontvlucht

Wie narcistisch misbruik heeft meegemaakt, zal veel herkennen in het proces van Willem Holleeder en in het boek 'Judas' dat zijn zus Astrid Holleeder schreef. In dit blogartikel bespreek ik een aantal ontwikkelingen in de zaak en geef ik er mijn eigen visie op met betrekking tot het psychische geweld.

 

 

Cadeaus? Dan valt het wel mee

Begin 2018. Het proces rond Willem Holleeder is in volle gang. In de media en op social media twijfelt men hier en daar aan de betrouwbaarheid van de verklaringen van zijn zussen Sonja en Astrid Holleeder. Was het nou echt zo erg? Zo zou het 'gitzwarte beeld' dat Sonja over Willem schetste, niet kloppen volgens Willems advocaat Janssen, omdat Willem cadeaus gaf aan Sonja en haar kinderen.

 

Ja, dát ontslaat hem natuurlijk direct van alle verdachtmakingen. Cadeaus vormen het ideale manipulatiemiddel in een omgeving van geweld. Waar geweld is, zijn óók lieve gebaren, om het slachtoffer nog sterker aan de dader te binden. Wie narcistisch misbruik heeft meegemaakt, wéét dat dit zo werkt.

 

Ik herken zóveel van het psychische geweld dat Astrid Holleeder beschrijft in haar boek 'Judas'Precies mijn narcistische ex-partner en mijn borderlinemoeder, op de doodsbedreigingen en het fysieke geweld na. 

 

 

Zeer herkenbare uitspraken

Enkele van de zeer herkenbare uitspraken uit het boek 'Judas' van Astrid Holleeder:

  • "En bellen deed hij altijd, niet een keer, maar tien, vijftien keer achter elkaar als hij ons niet te pakken kreeg."
  • "Als ze niet thuis was, ging hij bellen. 'Waar zit je? Wat ben je aan het doen? Kom even naar me toe, nu!' Het moest altijd NU!"
  • "Alleen al het zien van een oproep van hem roept spanning op, omdat ik weet dat er dan weer wat aan de hand is."
  • "Maar hij wil niet logisch redeneren, hij wil gewoon een ander de schuld kunnen geven. Wat hij ook voor ellende aanricht, het is nooit zijn schuld, hij heeft nooit wat gedaan."
  • "Alle scenario's die we hadden bedacht, golden ook voor het geval wij hém niet hadden gezien, maar hij ons wel. Dat gebeurde wel vaker. Dan ging hij eerst zogenaamd belangstellend vragen wat je gedaan had die dag, om te kijken of je het antwoord gaf dat paste in zijn observaties. Gaf je een fout antwoord, dan had je wat te verbergen en was je verdacht." 

 

Medelijden met de dader

Astrid heeft zelfs nog medelijden met Willem. Ook dat is gebruikelijk bij psychische mishandeling/narcistisch misbruik. Enkele uitspraken die ze hierover deed tijdens de zitting van afgelopen maandag:

  • "Nu moet ik met het vooruitzicht leven dat hij vastzit voor de rest van zijn leven. Als ik een gebakje eet, dan weet ik dat hij dat nooit meer zal kunnen."
  • "Ik doe hem dit aan. Ik vind het heel zielig voor hem. Voor mezelf vind ik het heel vervelend, maar voor hem ook. Verraden worden door je eigen familie is niet niks. Dit is het ultieme verraad."

(terwijl zij het slachtoffer is, niet hij...)

 

Maar als iemand jou écht mishandeld heeft, treur je toch niet om een gebakje? Ja, dus wel! Dit is nu precies wat psychische mishandeling met je doet. We hebben eindeloos medelijden met degene die ons kapotmaakt; niet omdat we dom zijn, maar omdat we zo geprogrammeerd zijn. Psychische mishandeling/narcistisch misbruik is een ziekelijke programmering van je psyche. En hoe heftiger de mishandelingen, hoe loyaler je aan de dader blijft - en, helaas, hoe ongeloofwaardiger het voor de buitenwereld lijkt. 

 

 

'Meebuigen met de terreur om te kunnen overleven'

Maandag zat misdaadverslaggever Peter R. de Vries aan tafel bij RTL Late Night. Hij wist goed te verwoorden hoe Astrid de terreur van Willem Holleeder ervaren moet hebben. Dat je in zo'n situatie 'moet meebuigen met de angst en terreur om het te kunnen overleven'. Hij vertelde: "Dat is wat angst met je doet. Je probeert soms de lieve vrede te bewaren, wat je niet moet opvatten alsof er een goede relatie is - integendeel."

 

Een van de keren dat Willem het kantoor van Astrid weer eens onaangekondigd binnenstormde, haalde hij uit naar een secretaris die vervolgens onderuit ging. "Heel vaak ging ze daar dan maar in mee om het niet nog erger te maken, want op het moment dat ze zou zeggen 'Willem, ben je nou helemaal gek geworden', dan kon hij daar ter plekke natuurlijk ontploffen", zei Peter daarover.

 

Dat is precies wat er gebeurt als je zulk psychisch geweld meemaakt: je bent enkel aan het overleven. Je hele denken en doen is daar op afgestemd. Ik geloof dan ook zeer zeker wel dat de getuigenissen van de zussen waar zijn. 

 


Wat herken jij van het psychische geweld in de zaak Holleeder? Voel je vrij om hieronder jouw ervaringen te delen. Delen = helen: fijn voor jezelf & fijn voor elkaar!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Martine (donderdag, 17 juni 2021 11:07)

    Ik heb het boek gelezen en herken er ook alles in zoals jij. Jammer dat je je altijd moet bewijzen omdat mensen je niet geloven. Heeft heel wat contacten gekost. Ze geven je een trap na en zulke mensen hoef ik niet meer te zien. Het is best eenzaam dat wel. Ik ben dankbaar voor boeken zoals deze omdat ze mij het gevoel geven dat mijn verdriet echt is. Haal er meer steun uit dan bij mensen om me heen. Bedankt.

  • #2

    Jasmijn Couwenberg (maandag, 21 juni 2021 18:55)

    Fijn dat je er wat aan hebt Martine!

Blijf op de hoogte via de nieuwsbrief & Facebook & Pinterest!

'DE NARCISTISCHE WERELD ONTVLUCHT' | Herken, doorgrond en ontvlucht narcistisch misbruik